Hoeveel papegaaien kunnen bij elkaar geplaatst worden?
Papegaaien zijn sociale vogels, en in het wild kan men ze aantreffen in paren, families of groepen. In tegenstelling tot de meeste vogels, zijn papegaaien erg 'kontaktgevoelig', zoeken elkaars gezelschap en zitten dicht tegen elkaar aangedrukt. De meeste papegaaien zijn monogaam en als ze eenmaal een partner hebben uitgezocht, blijven ze hun hele leven een paartje. Deze paartjes hebben een sterke band en ze zijn steeds samen, strijken elkaars veren glad, voeden elkaar en vliegen zo dicht bij elkaar dat hun vleugels elkaar bijna aanraken. In de onnatuurlijke toestand opgelegd door gevangenschap, kunnen papegaaien bijna niet in hun behoeften om gezelschap voorzien of ze hebben onwelkom gezelschap, dat hun opgedrongen is. Het keuze-element dat ze in het wild hebben, bestaat niet langer.
Als u ervoor kiest een papegaai alleen te houden, moet u ermee rekening houden, dat u dient als plaatsvervanger voor gezelschap. Als uw papegaai lange tijd alleen gelaten wordt of geen aandacht krijgt waarom hij vraagt, kan hij zich gaan vervelen en gefrustreerd raken en gedragsproblemen kunnen resulteren zoals:
-
zelfverminking zoals kaalplukken of bijten aan de tenen
-
agressie in de vorm van bijten
-
heerszuchtigheid over één lid van het gezin (overheersing)
-
herhaalde gedragspatronen (stereotype)
-
zichzelf overeten (vraatzucht)
Als uw papegaai een kameraad heeft, zullen vele gedragspatronen opgelost worden ofschoon hij misschien minder tam wordt. Een paartje vormen kan zelfs geschieden met een papegaai van het zelfde geslacht, maar niet alle papegaaien zijn geschikt, zodat door observatie hier goed opgelet moet worden. Er bestaan echter ook problemen met het houden van meer dan één papegaai, b.v. een parend koppeltje kan erg agressief worden.
De meeste papegaaiekooien zijn niet groot genoeg voor meer dan één papegaai behalve voor de hele kleine soorten. Papegaaien willen ook veel minder praten als ze met soortgenoten worden gehouden.
| < Prev | Next > |
|---|
